Java

Hoi!

Hoop dat jullie ook het zomergevoel te pakken hebben. Een lekker wijntje/biertje op het terrasje bij Oporto. Misschien zelfs het strand? Ik ben nog steeds met volle teugen aan het genieten, al is het zwaar balen dat ik inmiddels een bruiloft(!) en weer twee verjaardagen heb gemist. Naad en Renizzle, in gedachten was ik met jullie aan het meefeesten!
Paps, gefeliciteerd met je verjaardag vandaag! (Het is nu eigenlijk 20 juli ipv 7 juli) Fen, jij gefeliciteerd met jouw pa: geef hem maar een extra knuffel van mij..

Oke daar gaat ie:
Met een dubbel gevoel verlieten we Gili Trwangan. We hebben de 'fast boat' naar Bali genomen en zijn naar Kuta gereden. Opnieuw veeel kakkerlakken in ons hostel. Vanaf nu geloof ik dat ze inderdaad kunnen vliegen (Nic, je had gelijk! We zijn in het hostel een vage bekende uit Gilli tegengekomen. We vroegen of ie bij ons wilde aanschuiven maar hij verklaarde zwaar emotioneel dat ie even wat tijd voor zichzelf nodig had. Ook hij had moeite het kleine paradijsje achter zich te laten.
De volgende dag zijn we naar Gilimanuk gereden: de haven in Bali. We hadden wat vertraging, dus zijn niet gelijk naar Java doorgegaan. In het hotel hadden ze alleen een klein tv-tje en er was voetbal die avond. Toen we op zoek gingen naar een big screen voor het voetbal werden we gedropt bij een voetbalveld(!). Toch maar weer terug naar het hotel.. Opnieuw een overwinning! In dit hotel waren trouwens geen kakkerlakken maar kregen we bezoek van een rat.

Eenmaal op Java hadden we het volgende plan: eerst de trein naar Kalibaru (mooi klein bergplaatsje), dan naar Malang (een wat grotere stad), misschien een tussenstop in Pacitan (aan de kust), dan naar Yogyakarta en weer terug naar Bali. De treinreis was leuk, maar niet alles was even duidelijk aangegeven. We waren ook een paar keer in slaap gevallen (voel je hem al aankomen?). We waren inmiddels in Sempalan. Dat is dus VOORBIJ Kalibaru.. Het leek ons een goed plan om naar de eerstvolgende grote stad door te rijden. De trein reed namelijk meerdere malen door achtertuinen heen en we wilden niet ergens in the middle of nowhere terechtkomen. Toen waren we in Jember!

Jember was een hele bijzondere ervaring. We werden bekeken alsof we een stelletje aliens waren. Diverse malen werden er kiekjes van ons gemaakt. En dat ging niet altijd even subtiel Toen het onmogelijk bleek ergens een drankje te doen besloten we om gauw door naar Malang te gaan.

Een van de meest bijzondere dingen in Malang was restaurant Toko Oen. Een restaurant dat groot is geworden in het koloniale tijdperk. En ze zijn er trots op! Ze hadden een Nederlandse menukaart! Er stond onder andere op: biefstuk met gebakken ei, aardappelkroketten, en vleeskroketjes met mosterd. Ze verkochten er ook kaasstengels en stroopwafels. Die laatste konden we niet weerstaan. De volgende dag hadden we een trip naar een theeplantage, een botanische tuin en een tempel incl. gids. We hadden een chauffeur bij ons en een stagiair. De jongen was nog nooit op de plantage geweest, maar had wat zaken op internet opgezocht. Hij bleek onze gids te zijn.. Toen hij na 30 min (in stilte) rondlopen vertelde dat we een uur moesten wachten voordat we de fabriek in konden werd het ons iets te veel. Toen heb ik even met de touroperator gebeld. Na een hoop gedoe kregen we toch onze gids. Het werd een interessante rondleiding ondanks de nu mokkende stagiair. De botanische tuin bleek een park te zijn. In een bepaald gedeelte stonden inderdaad wat tropische planten, maar ik had op z'n minst wel wat bloemen verwacht. Wel zagen we een kat die een eekhoorn aan het veroberen was. Ook heel bijzonder. Toen was het weer tijd voor een voetbal wedstrijd: Nederland Brazilie! We hadden van tevoren onderzoek gedaan naar waar we het beste konden kijken. We hadden een lijstje met 3 bars. Onderweg zijn we afgezet door een taxichauffer die voor 1 minuut in de auto 20.000 THB wilde hebben (zijn starttarief). Toen ik dacht dat ie ons wat wilde aandoen heb ik m de heft gegeven en zijn we snel uitgestapt. De bar was nog vol ook. En het wilhelmus was al begonnen Uiteindelijk zijn we met een stel Indonesische jongens wat andere bars afgegaan: allemaal vol. Toen vertelde een van hen (de chauffeur) dat ie voor de zekerheid een karaoke-kamer had afgehuurd. Idee van zijn vader. Dus toen zijn we maar meegegaan. Het was een supercomplex incl. bowlingbaan! Bleek zelfs dat het hele complex van zijn vader was. Dat verklaarde gelijk de auto waarin ie reed. We waren zo blij dat we gewonnen hadden dat Nic en ik een biertje hebben gedronken. Alcohol is sowieso erg schaars op Java. We sloten de avond af met wat karaoke. Wij bleken de fanatieksten van het stel.
Volgens mij zijn we in Malang ook nog naar de vogeltjesmarkt geweest. Een hele belevenis. Wel een beetje triest..

Yogyakarta was een leuke stad. Alle hostels zaten vol dus waren we gedwongen in een wat duurder hotel te verblijven. Eigenlijk helemaal niet vervelend. Toen we aankwamen was er echter nog niets vrij, dus mochten we even bij het zwembad liggen. Je kunt in Yogya met name goed shoppen. Er zijn veel leuke martkjes. Ze hadden hier ook een Nederlands cafe. Frikandellen, bitterballen, vlammetjes en kroketten stonden op de menukaart. Uiteraard hebben we hier de volgende voetbalwedstrijd gekeken. Ik had me met name verheugd op bitterballen. Het werd een kroket en hij was me toch lekker! Niet zoet zoals de vorige, maar een echte hartige snack. Dit keer zelfs voorzien van echte mosterd. Mijn avond kon al niet meer stuk, en toen wonnen we nog ook. Een plek in de finale! Ik ben nog nooit zo into voetbal geweest..
We hebben ook nog cultureel verantwoordelijke dingen gedaan: we zijn naar Borobodur geweest. Een Boeddhistische tempel die op de werelderfgoedlijst staat. We gingen met de publieke bus en hadden last van een stalker. Hij volgde ons niet alleen, maar wilde ook steeds onze buskaartjes betalen. Hij sprak geen Engels, dus we wisten niet wat hem precies bewoog. We zijn in een fietstaxi gestapt en eenmaal bij de tempel hadden we geen last meer van hem. Nic had hem nog wel 1x gezien. De tempel zelf was heel imposant. Onze gids was geweldig.

De terugreis naar Bali was nog best lastig om te regelen. Op het laaste moment (15 min van tevoren) hoorden we dat we toch meekonden met een tour naar Bali via de Bromo vulkaan. Anders moesten we misschien wel vliegen. Erg duur aangezien we in een lokale vakantieperiode zaten. De busreis naar de Bromo moest zo'n 10 uur duren, maar in plaats van 19.00 kwamen we 23.00 aan. We hadden wat instant noodles gekocht, dus dat werd ons avondeten.

Om 4.00 uur 's ochtends stonden we op voor een wandeltocht naar de vulkaan om de zonsopgang te zien. Erg spannend daar wij geen zaklamp hadden en de rest wat sneller liep. Ze waren al gauw uit het zicht. We wisten niet waar we precies waren of waar we heen moesten, dus ikzelf had 't liefst teruggegaan. Ik was bang dat ik op een slang zou stappen en in gedachten volgden de rampscenario's elkaar op. Nicole veranderde in een ware drillinstructor en bleef lekker doorstappen. Ik hoorde een angstaanjagend geluid. Het bleek een mannetje op een paard te zijn die ons van aanwijzingen voorzag. Ik had het liefst achterop gesprongen Het was een aardige klim, maar we waren net op tijd voor de zonsopgang.

De terugweg was een stuk relaxter. Ik kon er dit keer zelfs van genieten. Daarna moesten we weer de hele dag in de bus zitten. Wel leuke mensen ontmoet. Een van hen was een Engelse die niet bepaald op haar mondje was gevallen en de ander een ontspannen gast die het allemaal wel goed leek te vinden. Totdat het 00.30 uur was en de chauffeur onze hotels niet kon vinden. We zouden om 19.00 uur in Kuta/Legian arriveren en moesten wat mensen uit hun bed bellen

Tot de volgende keer, liefs!

Wil je Nadine in Indonesië bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl